Ceremoniał Wojskowy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

Aktualny: 2024-04-25
Informacje o punkcie

To punkt Ceremoniału Wojskowego SZ RP; jego miejsce w strukturze dokumentu pokazano powyżej, a do sąsiednich punktów przejdziesz przyciskami "Poprzedni" i "Następny".

INDEKS ZNACZENIOWY POJĘĆ

Punkt

Objaśnienia pojęć

Akt erekcyjny
– dokument rozpoczynający w uroczysty sposób budowę, inicjatywę przedsięwzięcia. Wymienia się na nim inicjatorów, fundatorów, budowniczych danego przedsięwzięcia. Jest często uroczyście podpisywany i wmurowywany w fundament rozpoczętej budowy.

Celebrans
– duchowny odpowiedzialny za przeprowadzenie Mszy świętej, Nabożeństwa.

Ceremoniarz
– osoba wyznaczona do prowadzenia uroczystości.

Dowódca jednostki wojskowej
– dowódca (dyrektor, szef, komendant, prezes lub inna osoba na równorzędnym stanowisku służbowym) jednostki wojskowej.

Dowódca uroczystości
– żołnierz odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie uroczystości zgodnie z ceremoniałem wojskowym. W uroczystościach z udziałem kilku pododdziałów – żołnierz podający komendy dla wszystkich pododdziałów.

Goście honorowi
– osoby zaproszone przez dowódcę jednostki (instytucji) wojskowej (organizatora uroczystości), reprezentujące władze państwowe, administracyjne i samorządowe, organizacje pozarządowe, młodzieżowe itp., a także przełożeni dowódcy jednostki (instytucji) wojskowej lub ich przedstawiciele.

Ikonostas
– osobna przegroda pokryta ikonami, oddzielająca nawę od części ołtarzowej w świątyniach prawosławnych.

Ingres
– (łac. ingressus – wejście, wkroczenie) – uroczyste objęcie władzy przez biskupa ordynariusza nad diecezją.

Instytucja wojskowa
– jednostka organizacyjna niebędąca oddziałem ani pododdziałem wojskowym, podległa Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowana.

Jednostka lotnicza
– jednostka organizacyjna SZ RP, która do realizacji zadań w powietrzu posiada w swoim etacie i/lub ewidencji statki powietrzne.

Jednostka pływająca
– każda konstrukcja zdolna do samodzielnego unoszenia się na powierzchni wody lub do czasowego przebywania pod jej powierzchnią, z napędem własnym lub cudzym (holowana lub pchana), lub też zakotwiczona na stałe (np. statek badawczy, statek-przetwórnia, barka, latarniowiec).

Jednostka pomocnicza
– to jednostka pływająca przeznaczona do realizacji zadań zabezpieczenia bojowego i specjalnego oraz wsparcia logistycznego działań okrętów bojowych (zaopatrywania w paliwo, wodę, amunicję itp.).

Jednostka wojskowa
– jednostka wojskowa, o której mowa w ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2012 r. poz. 461, 1101, 1407 i 1445 oraz z 2013 r. poz. 852 i 1355) oraz ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1117, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135, z 2009 r. Nr 79, poz. 669 i Nr 161, poz.1278, z 2010 r. Nr 240, poz. 1601, z 2011 r. Nr 205, poz.1203 oraz z 2012 r. poz. 908), a także komórka organizacyjna Ministerstwa Obrony Narodowej, jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowana.

Kir
– czarna wstążka, wstęga albo czarna szarfa (pas tkaniny zszytej z dwóch części). Kir wiązany jest (nie zawieszany) poprzez zawiązanie kokardy wyłącznie u góry na drzewcu flagi wywieszonej (podobnie, jak na drzewcu sztandaru). Kiru nie wiąże się na fladze podnoszonej na maszt. Długość wstęgi, z której wykonuje się kir (przed zawiązaniem w kokardę) powinna być równa długości flagi, a szerokość równa 0,05 długości flagi.

Kompania honorowa
– pododdział honorowy wyznaczany w rozkazie dowódcy jednostki (instytucji) wojskowej do asystowania sztandarowi i fladze państwowej RP. Liczebność kompanii honorowej (pododdziału honorowego) określa dowódca jednostki (instytucji) wojskowej.

Krok pogrzebowy
– krok stosowany przez wojskową asystę honorową podczas uroczystości pogrzebowych oraz podczas składania wieńców i wiązanek. Tempo marszu 52-56 kroków na minutę. Pozostałe parametry marszu, jak w kroku zwykłym, bez wymachu ręki. Żołnierze występujący indywidualnie idący w kondukcie pogrzebowym, nie zdejmują nakrycia głowy.

Mistrz ceremonii
– osoba prowadząca uroczystość pogrzebową bezwyznaniową.

Oficer kompetencyjny
– oficer składający oficjalną wstępną wizytę dowódcy zespołu lub dowódcy okrętu zagranicznego wchodzącego do portu.

Opuszczenie flagi państwowej RP na znak żałoby
– polega na opuszczeniu flagi do połowy masztu; (1) gdy żałoba została ogłoszona już po rannym podniesieniu flagi, (wówczas opuszcza się ją wolno do połowy wysokości masztu; (2) jeżeli flaga nie była do ogłoszenia żałoby podniesiona, wtedy należy najpierw podnieść flagę wolno do pełnej wysokości masztu, a następnie równie wolno opuścić ją do połowy wysokości masztu.

Ordynans
– (fr. ordonnance) układ, rozporządzenie, dawniej rozporządzenie władzy, rozkaz służbowy.

Poczet flagowy
– składa się z dowódcy pocztu, flagowego, asystującego.

Poczet proporca /buńczuka/
– składa się z dowódcy pocztu, proporcowego /buńczukowego/, asystującego.

Poczet sztandarowy
– składa się z dowódcy pocztu, sztandarowego, asystującego.

Podnoszenie flagi
– polega na zaczepieniu flagi do ruchomej linki umocowanej przy maszcie (także maszcie pochyłym, np. nad wejściem do budynku) i podciągnięciu jej do szczytu masztu.

Poduszka żałobna
– poduszka o wymiarach 35 x 35 cm obszyta ciemno-czerwonym suknem, na której w czasie uroczystości żałobnych eksponowane są odznaki orderów i odznaczeń.

Precedencja
– porządek, pierwszeństwo (witania, przemawiania, zajmowania miejsc), kolejność ustalona zasadami protokołu dyplomatycznego.

Przywódca państwowy
– głowa państwa, cesarz, król, prezydent itp.

Salut armatni
– ściśle określona zwyczajami liczba strzałów armatnich oddana ku czci osoby oraz uhonorowania osoby lub wydarzenia, która zmienia się w zależności od tego, z jakiej okazji, w jakich okolicznościach lub komu oddawany jest salut. Podczas największych świąt, uroczystości i znamienitych wydarzeń państwowych oddaje się tzw. salut narodowy, który zgodnie z polską tradycją wojskową składa się z 21 salw armatnich.

Święto państwowe /święto narodowe/
– dzień szczególnej pamięci o ważnych wydarzeniach z historii Polski, ogólnie rozumianych dobrach narodowych lub społecznych, czy też osobach, które społeczeństwo polskie chce uczcić, obchodząc każdego roku rocznice im poświęcone. Często są to dni wolne od pracy, wypełnione oficjalnymi uroczystościami i obchodami.

Święto wojskowe
– dzień upamiętniający ważne wydarzenia dla Wojska Polskiego oraz jednostek (instytucji) wojskowych.

Utwór okolicznościowy
– utwór muzyczny wykonywany w trakcie uroczystości, związany ściśle z obchodzonym świętem, rocznicą wydarzenia historycznego itp.

Wywieszanie flagi
– polega na umieszczeniu drzewca z zamocowaną na nim flagą w odpowiednim uchwycie.

Zaproszeni goście
– osoby cywilne i żołnierze zaproszeni na uroczystość (nie zaliczani do gości honorowych).

Znaczkowy
– żołnierz noszący proporzec rozpoznawczy dowódcy.
Drukuj