Skorzystaj z wyszukiwarki, aby znaleźć punkt po numerze lub treści, albo przeglądaj regulamin musztry według rozdziałów z listy po lewej stronie. Każdy punkt posiada własny widok, link oraz odniesienie do źródła aktu.
Chwyty karabinem maszynowym oraz karabinem wyborowym
Punkty
Punkt 45.
Komendę „Na pas – BROŃ” (rys. 13) żołnierz wykonuje z położenia „do nogi”. Prawą ręką podnosi karabin i trzyma przed sobą, skręcając broń w lewo tak, aby przednie strzemię znalazło się na wysokości podbródka. Lewą ręką chwyta karabin maszynowy ręką (karabin wyborowy – za łoże). Następnie chwyta pas prawą ręką (między kciukiem i palcem wskazującym) – w odległości 2–3 szerokości dłoni od przedniego strzemienia – i przyciąga go do siebie. Po czym energicznie zarzuca karabin na prawe ramię. Lewą rękę opuszcza jak w postawie zasadniczej, prawą zaś trzyma pas na wysokości górnego wszycia kieszeni, przyciskając nieco karabin łokciem do tułowia.
Rys. 13. Żołnierz z bronią w położeniu „na pas”: a) z karabinem maszynowym; b) z karabinem wyborowym.
Komendę „Do nogi – BROŃ” (rys. 14) żołnierz wykonuje z położenia „na pas”. Trzymając prawą ręką za pas, przesuwa kolbę karabinu do przodu, natomiast lewą ręką chwyta karabin maszynowy pod pasem poniżej rączki suwadła (karabin wyborowy – pod pasem w pobliżu celownika) i lekko unosi go oraz przesuwa w tył. Następnie zrzuca pas z prawego ramienia, przenosi karabin lewą ręką zza pleców przed siebie z prawej strony i chwyta go prawą ręką za lufę poniżej strzemienia (karabin wyborowy – za nakładkę). Po czym lewą rękę energicznie opuszcza, prawą natomiast stawia karabin na ziemi przy prawej nodze w położeniu „do nogi”.
Rys. 14. Żołnierz z bronią w położeniu „do nogi”: a) z karabinem maszynowym; b) z karabinem wyborowym.
Komendę „Połóż – BROŃ” (rys. 15) żołnierz wykonuje z położenia „do nogi”. W tym celu celowniczy robi wykrok lewą nogą, rozpina dwójnóg karabinu maszynowego, pochyla broń do przodu i stawia ją na dwójnogu (karabin wyborowy kładzie), opierając trzewik kolby o czubek buta prawej nogi. Po czym wyprostowuje się i cofa lewą nogę do prawej. Pomocnik celowniczego, wykonując komendę „Połóż – BROŃ”, robi wykrok lewą nogą, stawia przy niej skrzynki z amunicją, następnie kładzie własną broń. Na komendę „Za – BROŃ” celowniczy robi wykrok lewą nogą, pochyla się i chwyta broń w tym samym miejscu, w którym trzymał ją podczas gdy kładł na ziemi. Po czym wyprostowuje się (składa dwójnóg w karabinie maszynowym), bierze broń w położenie, w którym była przed komendą „Połóż – BROŃ”, i cofa lewą nogę do prawej. Równocześnie pomocnik celowniczego podnosi własną broń, a następnie skrzynki z amunicją.
Rys. 15. Żołnierz po wykonaniu komendy „połóż broń”: a) z karabinem maszynowym; b) z karabinem wyborowym.
Aby szybko znaleźć dany punkt Regulaminu musztry, skorzystaj z wyszukiwarki na stronie. Możesz wpisać numer punktu (np. „22”, „105”) albo fragment treści, komendy lub hasła. Wyniki prowadzą bezpośrednio do właściwego miejsca w regulaminie.
Najlepiej użyć wyszukiwarki treści lub nawigacji po rozdziałach i podrozdziałach. Regulamin jest podzielony tematycznie, co pozwala szybko przejść do części dotyczącej np. zwrotów, marszu, oddawania honorów czy musztry zespołowej.
Tak. Każdy punkt regulaminu posiada unikalny adres, dzięki czemu można bezpośrednio linkować do konkretnego przepisu – np. w materiałach szkoleniowych, notatkach lub testach.
Tak. Regulamin został odwzorowany w wiernej strukturze aktu prawnego – z zachowaniem oryginalnej numeracji punktów, kolejności oraz treści, co umożliwia naukę i cytowanie przepisów bez ryzyka przekłamań.
Tak. Regulamin musztry pozostaje aktem obowiązującym i jest stosowany w szkoleniu, służbie oraz podczas uroczystości wojskowych. Jego stosowanie wynika z dokumentu normatywnego Szefa Sztabu Generalnego WP nr Szt. Gen. 1427/94.
Musztra indywidualna dotyczy zachowania pojedynczego żołnierza (postawy, zwroty, marsz, chwyty broni). Musztra zespołowa opisuje działanie drużyn, plutonów, kompanii i większych pododdziałów – w szyku, w marszu i podczas uroczystości.
Tak. Zapisy Regulaminu musztry są podstawą szkolenia wojskowego i często stanowią źródło pytań testowych oraz egzaminacyjnych. Możliwość szybkiego wyszukiwania punktów ułatwia naukę i przygotowanie do sprawdzianów.
