Regulamin musztry Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

Ręczny granatnik przeciwpancerny żołnierz nosi w położeniu „na pas” i „przez plecy” (rys. 12), nasadką do dołu.
    Chwyt położenie „przez plecy” z położenia „na pas” – i odwrotnie – wykonuje się podobnie jak karabinkiem z kolbą drewnianą. Żołnierz lewą ręką chwyta za pas nieco poniżej prawego barku, prawą zaś za nasadkę granatnika (palce złączone i zgięte na kołnierzu nasadki chwytają go od dołu). Następnie prawą ręką podnosi granatnik, a lewą zarzuca pas broni przez głowę na lewe ramię. Granatnik opuszcza na całą długość pasa, po czym szybko opuszcza ręce.

Rys. 12. Celowniczy z ręcznym granatnikiem przeciwpancernym w położeniu: a) „na pas”; b) „przez plecy”; c) „połóż broń”.

Na komendę „Połóż – BROŃ” celowniczy robi wykrok lewą nogą i zdejmuje granatnik z ramienia. Chwytając go lewą ręką za drewnianą nakładkę przy przednim jarzmie i trzymając prawą ręką za pas, pochyla się, kładzie broń na ziemi, po czym wyprostowuje się i cofa lewą nogę do prawej.

Pomocnik celowniczego kładzie torby z granatami z lewej strony własnej broni na wysokości tylnej części.

Na komendę „Za – BROŃ” żołnierz robi wykrok lewą nogą, pochyla się, chwyta granatnik lewą ręką za drewnianą nakładkę przy przednim jarzmie, prawą zaś za pas poniżej strzemienia przy rękojeści. Po czym wyprostowuje się, bierze granatnik w położenie „na pas” i cofa lewą nogę do prawej. Równocześnie pomocnik celowniczego najpierw podnosi torbę z granatami, następnie – własną broń.