Regulamin musztry Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

Podstawowym sposobem noszenia karabinka jest położenie „na pas”. Oprócz tego stosuje się położenia: „przez pierś” i „przez plecy” oraz chwyty „połóż broń” i „za broń”.

Komendę „Przez pierś – BROŃ” żołnierz wykonuje karabinkiem z kolbą drewnianą (rys. 8a) z położenia „na pas”. Prawą rękę przesuwa po pasie nieco w górę, zdejmuje karabinek z ramienia i chwyciwszy go lewą ręką za przednią część nakładki trzyma przed sobą – magazynkiem zwrócony w lewo, wylot lufy na wysokości brody. Po czym prawą ręką odchyla pas w prawo i uchwyciwszy go dłonią z dołu usuwa łokieć tej ręki pod pas. Następnie zarzuca pas przez głowę na kark, prawą ręką chwyta karabinek za szyjkę kolby, lewą rękę szybko opuszcza.

Rys. 8. Żołnierz z karabinkiem w położeniu „przez pierś”: a) z kolbą drewnianą; b) z kolbą składaną.

Komendę „Przez pierś – BROŃ” żołnierz wykonuje karabinkiem z kolbą składaną (rys. 8b) z położenia „na pas”. Prawą dłoń przesuwa po pasie nieco w dół, nie wysuwając łokcia spod pasa. Następnie – trzymając prawą ręką za pas – podnosi karabinek i chwyta lewą ręką za dół łoża i nakładkę. Po czym prawą ręką zarzuca pas przez głowę na kark i chwyta karabinek za tylną część komory zamkowej, lewą rękę szybko opuszcza.

Komendę „Na pas – BROŃ” żołnierz wykonuje karabinkiem z kolbą drewnianą (rys. 9a) z położenia „przez pierś”. Lewą ręką chwyta karabinek z dołu za łoże i nakładkę, po czym odsuwając go od siebie, wysuwa prawą rękę spod pasa i chwyta za szyjkę kolby. Następnie podnosi karabinek, pas przerzuca przez głowę i trzyma karabinek przed sobą – magazynkiem zwrócony w lewo, wylot lufy na wysokości brody. Po czym prawą ręką chwyta za górną część pasa i zarzuca karabinek przez prawe ramię w położenie „na pas”, lewą rękę szybko opuszcza.

Rys. 9. Żołnierz z karabinkiem w położeniu „na pas”: a) z kolbą drewnianą; b, c) sposoby trzymania pasa broni.

Komendę „Na pas – BROŃ” żołnierz wykonuje karabinkiem z kolbą składaną z położenia „przez pierś”. Lewą ręką chwyta karabinek z góry za rurę gazową oraz lufę i podnosi go nieco w górę. Łokieć prawej ręki wysuwa spod pasa i chwyta nią z dołu pas przy komorze zamkowej. Następnie, kierując karabinek komorą zamkową w górę, przerzuca pas przez głowę i trzyma karabinek z magazynkiem zwróconym w prawo i rękojeścią na wysokości brody. Po czym prawą ręką zarzuca karabinek przez prawe ramię w położenie „na pas”, lewą rękę szybko opuszcza.

Komendę „Przez plecy – BROŃ” żołnierz wykonuje karabinkiem z kolbą drewnianą i z kolbą składaną (rys. 10) z położenia „na pas”. Lewą ręką chwyta pas nieco poniżej prawego barku, prawą zaś chwyta karabinek – z kolbą drewnianą za kolbę, a z kolbą składaną – za lufę. Po czym prawą ręką podnosi broń, natomiast lewą zarzuca ją przez głowę na lewe ramię. Następnie szybko opuszcza ręce. Przed wykonaniem chwytu „przez plecy” zdejmuje się bagnet. Żołnierz z tornistrem lub oporządzeniem (sprzętem) noszonym na plecach nie wykonuje chwytu „przez plecy” i „przez pierś".

Rys. 10. Żołnierz z karabinkiem w położeniu „przez plecy”: a) z kolbą drewnianą; b) z kolbą składaną.

Komendę „Na pas – BROŃ” żołnierz wykonuje karabinkiem z kolbą drewnianą i kolbą składaną z położenia „przez plecy”. Lewą ręką chwyta pas nieco poniżej lewego barku, prawą zaś chwyta karabinek – z kolbą drewnianą za kolbę, a z kolbą składaną – za lufę. Po czym prawą ręką podnosi broń, natomiast lewą ręką przerzuca pas przez głowę na prawe ramię. Prawą ręką chwyta za pas na wysokości górnej kieszeni munduru, lewą rękę szybko opuszcza.

Przed chwytem karabinkiem z kolbą drewnianą z położenia „przez pierś” w położenie „przez plecy” i z położenia „przez plecy” w położenie „przez pierś” wykonuje się chwyt „na pas”.

Wykonując chwyt „przez plecy” karabinkiem z kolbą składaną z położenia „przez pierś” i odwrotnie na komendę „Przez pierś (przez plecy) – BROŃ”, żołnierz chwyta prawą ręką broń za lufę i przesuwa ją w odpowiednie położenie.

Komendę „Połóż – BROŃ” wykonuje się karabinkiem z kolbą drewnianą i kolbą składaną (rys. 11) z położenia „na pas”. Na tę komendę żołnierz robi wykrok lewą nogą i wysuwa karabinek kolbą do przodu. Lewą ręką chwyta pod pasem karabinek z kolbą drewnianą za szyjkę kolby, utrzymując prawą ręką pas broni na wysokości ramienia. Następnie prawą ręką zdejmuje pas z ramienia, pochyla się i kładzie broń na ziemi – magazynkiem zwrócony w lewo – opierając trzewik kolby o czubek buta prawej nogi. Po czym wyrównuje pas, układając go w stronę kolby, wyprostowuje się i cofa lewą nogę do prawej.

Rys. 11. Żołnierz z karabinkiem po wykonaniu komendy „połóż broń”: a) z kolbą drewnianą; b) z kolbą składaną.

Jeżeli jest to karabinek z kolbą składaną, żołnierz przesuwa prawą rękę wzdłuż pasa w dół i chwyta nią lufę poniżej podstawy muszki. Równocześnie chwyta lewą ręką za pas broni na wysokości ramienia. Następnie wysuwa broń lufą do przodu, lewą ręką zdejmuje pas z ramienia, pochyla się i kładzie broń tak jak karabinek z kolbą drewnianą. Pozostałe czynności identyczne jak przy chwytach karabinkiem z kolbą drewnianą.

Na komendę „Za – BROŃ” żołnierz robi wykrok lewą nogą, pochyla się, chwyta karabinek z kolbą drewnianą za szyjkę, tak jak go kładł. Karabinek z kolbą składaną ujmuje prawą ręką podchwytem za pas przy osłonie komory zamkowej, lewą nachwytem za lufę. Następnie wyprostowuje się, biorąc jednocześnie broń w położenie „na pas”, i cofa lewą nogę do prawej.