Regulamin musztry Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

Żołnierze oddają sobie honory wojskowe w różnych sytuacjach: z bronią, bez broni (rys. 23) oraz w nakryciu i bez nakrycia głowy - zarówno w miejscu, jak i w marszu.

1) W miejscu, w nakryciu głowy i bez broni żołnierz salutuje w postawie zasadniczej. Z chwilą zbliżenia się przełożonego na trzy kroki zwraca głowę w jego stronę („frontuje”*) oraz wykonuje zwrot głowy i podnosi szybkim ruchem do daszka czapki (obrzeża hełmu, beretu, furażerki) prawą rękę tak ułożoną, aby przedramię i dłoń oraz złączone palce - wskazujący i środkowy - tworzyły linię prostą; pozostałe palce dłoni są złożone i przyciśnięte kciukiem.
Wyciągając część palca środkowego przykład a - od strony palca wskazującego - do brzegu daszka czapki (do obrzeża hełmu, beretu, furażerki) nad kątem prawego oka; dłoń jest zwrócona ku przodowi, łokieć zaś skierowany w dół i na prawo w skos.

Rys. 23. Żołnierz salutujący w miejscu bez broni: a) w rogatywce, b) w hełmie; c) w berecie; d) w furażerce.

Gdy przełożony minie żołnierza, kończy on salutowanie, opuszczając szybkim ruchem rękę do położenia w postawie zasadniczej, z jednoczesnym zwrotem głowy na wprost, po czym przyjmuje postawę swobodną.
Salutując w miejscu (np. podczas meldowania się), przytrzymuje rękę przy nakryciu głowy przez sekundę.
„Frontować“ - znaczy wykonać zwrot w kierunku przełożonego

2) W miejscu, w nakryciu głowy i z bronią (z wyjątkiem położenia broni „przez plecy”) żołnierz przyjmuje postawę zasadniczą, „frontuje” i z chwilą zbliżenia się przełożonego na trzy kroki wykonuje skłon głowy.
Żołnierz z bronią w położeniu „przez plecy” salutuje.

3) W miejscu, bez nakrycia głowy bez broni i z bronią żołnierz przyjmuje postawę zasadniczą, „frontuje” i wykonuje skłon głowy.
Po odejściu od przełożonego oraz przed odejściem od niego oddaje honory przez przyjęcie postawy zasadniczej i skłon głowy.

1) W marszu, w nakryciu głowy i bez broni żołnierz salutuje z jednoczesnym zwróceniem głowy w stronę przełożonego, przy czym lewa ręka przyłożona lekko dłonią do uda pozostaje nieruchoma. Palce ręki są złączone i wyprostowane. Salutowanie rozpoczyna trzy kroki przed przełożonym, a kończy po minięciu go. Podczas wyprzedzania rozpoczyna salutowanie w momencie zrównania się z przełożonym, a kończy po przejściu trzech kroków. jeżeli przełożony wyprzedzi żołnierza, ten zaczyna salutować w chwili zrównania się z nim, a kończy po przejściu trzech kroków.

2) W marszu, w nakryciu głowy i z bronią (z wyjątkiem położenia broni „przez plecy”) żołnierz nie zmienia jej położenia, lecz jedynie wykonuje skłon głowy w kierunku przełożonego - w takiej odległości, jak podczas salutowania. Lewą rękę ma opuszczoną - jak w postawie zasadniczej.
Żołnierz z bronią w położeniu „przez plecy” salutuje.

3) W marszu, bez nakrycia głowy, z bronią i bez broni żołnierz wykonuje skłon głowy w kierunku przełożonego w odległości trzech kroków.
Lewą rękę (lub obie ręce) ma opuszczoną (opuszczone) - jak w postawie zasadniczej.

4) W miejscu i w marszu, z bronią noszoną na pasie głównym żołnierz oddaje honory jak bez broni.

Jeżeli żołnierz jest w nakryciu głowy, a ma niesprawną prawą rękę lub zajęte obie ręce, to w celu oddania honorów w miejscu przyjmuje postawę zasadniczą, „frontuje” i wykonuje skłon głowy.
W marszu wykonuje skłon głowy w stronę przełożonego w odległości trzech kroków.
Żołnierz podtrzymujący lewą ręką inną osobę nie uwalnia tej ręki w czasie oddawania honorów.
Jeżeli żołnierz biegnie, to przy oddawaniu honorów przechodzi do kroku zwykłego.

Żołnierz przyjmujący honory ma obowiązek odpowiedzieć na nie w sposób podany w regulaminie.