Regulamin ogólny żołnierza Wojska Polskiego

W skład pozostałych wojskowych organów porządkowych, wchodzą:
a) dowódca i żołnierze patrolu,
b) dowódca i żołnierze konwoju,
c) dowódca i żołnierze asysty,
d) dowódca i żołnierze pododdziału regulacji ruchu jednostki wojskowej.

Dowódca jednostki (instytucji) wojskowej na co najmniej jeden dzień przed rozpoczęciem służby ogłasza w rozkazie dziennym dla wojskowych organów porządkowych, o których mowa w art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych, podległość, pełnioną funkcję, stopień wojskowy, imię i nazwisko żołnierza, rodzaj broni i jej numer, rodzaj i ilość amunicji oraz zadanie i osoby, wobec których wykonują zadania.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym podrozdziale postanowienia podrozdziału IV Służba wewnętrzna stosuje się odpowiednio.

Patrol składa się z dowódcy patrolu i jednego lub więcej patrolowych (w tym kierowcy pojazdu). W patrolu składającym się z trzech lub więcej patrolowych, dowódca patrolu wyznacza swojego zastępcę. Dopuszcza się wyznaczanie patrolu jednoosobowego.

Dowódca patrolu w czasie służby patrolowej podlega oficerowi dyżurnemu jednostki (instytucji) wojskowej.

Dowódcy patrolu w czasie służby patrolowej podlegają żołnierze patrolu.

Żołnierzom pełniącym służbę patrolową wolno wykonywać tylko czynności wynikające z obowiązujących przepisów i poleceń przełożonych patrolu.

W skład konwoju wchodzą: dowódca konwoju, konwojent lub konwojenci oraz kierowca, jeżeli konwój odbywa się pojazdem służbowym z zastrzeżeniem [pkt 416].

W przypadku konwojowania mienia wojskowego lub dokumentów można wyznaczyć konwój jednoosobowy, jeżeli odrębne przepisy tak stanowią.

Dowódca konwoju w czasie służby konwojowej podlega oficerowi dyżurnemu jednostki (instytucji) wojskowej odpowiednio do podległości służbowej konwoju. W jednostce (instytucji) wojskowej, w której nie wystawia się służby oficera dyżurnego jednostki (instytucji) wojskowej, dowódca konwoju w czasie służby konwojowej podlega oficerowi dyżurnemu dyżurnej służby operacyjnej lub żołnierzowi wyznaczonemu przez dowódcę jednostki (instytucji) wojskowej, a w placówce Żandarmerii Wojskowej jej komendantowi lub wyznaczonemu żołnierzowi.

Na jedną osobę konwojowaną wyznacza się, co najmniej jednego konwojenta.

W przypadku konwojowania więcej niż trzech osób, wyznacza się zastępcę dowódcy konwoju.

Dowódcy konwoju podlegają: zastępca dowódcy konwoju, konwojenci, kierowca pojazdu oraz osoby konwojowane. Dowódca konwoju ponosi odpowiedzialność za działanie konwoju oraz wykonanie zadania.

Do obowiązków dowódcy konwoju w szczególności należy:
a) znajomość zadania konwoju i sposobu utrzymywania łączności z właściwym oficerem dyżurnym jednostki (instytucji) wojskowej,
b) pełnienie służby konwojowej zgodnie z otrzymanym zadaniem,
c) czuwanie nad prawidłowym pełnieniem służby konwojowej przez konwojentów i niezwłoczne reagowanie na wszelkie stwierdzone nieprawidłowości w funkcjonowaniu konwoju,
d) w razie pojawienia się trudności uniemożliwiających konwojowanie, podjęcie stosownych działań polegających na eliminacji ich przyczyn lub zameldowanie o tym oficerowi dyżurnemu jednostki (instytucji) wojskowej,
e) żądanie od osoby konwojowanej bezwzględnego podporządkowania się wydanym jej poleceniom,
f) złożenie meldunku przełożonemu konwoju o przebiegu konwoju,
g) regulowanie toku służby konwoju,
h) meldowanie przełożonym o wszelkich naruszeniach w służbie konwojowej popełnionych przez konwojentów,
i) w przypadku ucieczki osoby konwojowanej – niezwłoczne podjęcie pościgu – przy wykorzystaniu sił własnych, innych żołnierzy, funkcjonariuszy Policji, a także w miarę możliwości innych osób,
j) odbieranie konwojowanym posiadanych przez nich lub przekazanych im przedmiotów, których użycie ze względu na ich właściwości może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia albo bezpieczeństwa konwoju.

Żołnierzom konwoju nie wolno:
a) pozostawić konwojowanych (konwojowanego mienia, dokumentów) bez nadzoru lub pod nadzorem osób niewchodzących w skład konwoju,
b) prowadzić z osobami konwojowanymi i innymi osobami rozmów niezwiązanych z działaniem konwoju,
c) odkładać lub oddawać posiadanej broni,
d) udzielać informacji o osobach konwojowanych i konwojowanym mieniu (dokumentach),
e) spać lub drzemać,
f) spożywać alkoholu, zażywać środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych podobnie działających substancji lub środków oraz przyjmować poczęstunków od konwojowanych i innych osób,
g) zbaczać z nakazanej trasy konwoju,
h) używać w stosunku do konwojowanego obraźliwych słów,
i) używać prywatnych urządzeń do rejestracji obrazu i dźwięku, urządzeń telefonicznych i elektronicznych (tj. telefon, smartfon, smartwatch, tablet, komputer przenośny, urządzenie do transmisji danych, lokalizator GPS).

Żołnierze konwoju w czasie konwojowania mają prawo:
a) zwracania się w przypadkach koniecznych o pomoc do najbliższej jednostki (instytucji) wojskowej, Policji, Straży Granicznej, Straży Miejskiej/Gminnej lub Straży Ochrony Kolei oraz innych osób,
b) zatrzymania wojskowego pojazdu i korzystania z niego w razie pościgu za osobą konwojowaną lub w celu udzielenia pomocy rannym,
c) wchodzenia podczas pościgu za osobą konwojowaną do: – lokali i budynków będących miejscami publicznymi, – innych lokali i budynków za zgodą osób uprawnionych. W razie sprzeciwu tych osób dowódca konwoju zapobiega ucieczce osoby konwojowanej i zwraca się o pomoc do najbliższego wojskowego lub cywilnego organu uprawnionego do zarządzenia lub przeprowadzenia przeszukania.

Czynności dotyczące konwoju wykonywanego przez żołnierzy Żandarmerii Wojskowej określają odrębne przepisy.

Zadania, obowiązki dowódcy i żołnierzy asysty określają odrębne przepisy.

Zadania, obowiązki dowódcy i żołnierzy pododdziału regulacji ruchu jednostki wojskowej określają odrębne przepisy.

Po odprawie służb, dowódca patrolu jako pierwszy przygotowuje broń w wyznaczonym do tego miejscu, a następnie (o ile patrolowi wyposażeni są w broń) podaje patrolowym komendę: „Od prawego pojedynczo, magazynek – PODŁĄCZ”.

W patrolu składającym się z dwóch żołnierzy, patrolowy maszeruje z lewej strony dowódcy. Honory oddają jednocześnie. Jeżeli skład patrolu jest większy, patrolowi maszerują 2-3 kroki za dowódcą patrolu dwójkami lub w rzędzie, w takim szyku honory oddaje tylko dowódca patrolu.

Czas patrolowania wynosi:
a) do 2 godzin – bez przerw i odpoczynków,
b) do 8 godzin – z przerwami bez odpoczynku (do pięciu przerw 20-minutowych),
c) od 8 do 12 godzin – z przerwami i odpoczynkiem (do 4 godzin odpoczynku oraz do 3 przerw 20-minutowych),
d) od 12 do 16 godzin – z przerwami i odpoczynkiem (do 6 godzin odpoczynku oraz do 5 przerw 20-minutowych),
e) od 16 do 24 godzin – z przerwami i odpoczynkami (odpoczynki 6-8 godzin oraz 6-10 przerw 20 minutowych).

Przerwy nie mogą odbywać się po zakończeniu służby patrolowej, ani bezpośrednio przed odpoczynkiem.

W uzasadnionych sytuacjach (np.: zabezpieczenie prewencyjne uroczystości, współdziałanie w ramach wykonywania czynności ochronnych) przerwy są regulowane przez dowódcę zabezpieczenia.

Czas na przerwy i odpoczynek nie może przekraczać połowy czasu przeznaczonego na służbę patrolową.

Miejsce przebywania podczas przerw oraz termin i czas ich trwania określa dowódca patrolu, a odpoczynku przełożony patrolu.

Żołnierze na czas odpoczynku mogą zdjąć umundurowanie, jeżeli pozwalają na to warunki.

W razie spotkania się patroli wojskowych z policyjnymi oraz innymi podmiotami odpowiedzialnymi za ład i porządek publiczny, ich dowódcy w zależności od potrzeb przedstawiają się i wymieniają spostrzeżenia ze służby patrolowej.

Żołnierzom patrolu zezwala się opuszczać wyznaczony rejon, trasę lub miejsce patrolowania, w przypadkach:
a) pościgu za podejrzanym o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia,
b) udzielania pomocy rannym oraz innym poszkodowanym,
c) udziału w likwidacji klęski żywiołowej,
d) odpoczynku i przerw w patrolowaniu,
e) nagłej niedyspozycji żołnierza patrolu,
f) zabezpieczenia miejsca zdarzenia.

Dowódca patrolu – w razie podejrzenia, że żołnierz (osoba) popełnił(a) czyn zabroniony, w zależności od dokonanej oceny sytuacji ma obowiązek:
a) udzielić pomocy rannym i poszkodowanym,
b) zatrzymać sprawcę lub zorganizować za nim pościg,
c) natychmiast powiadomić o przestępstwie oficera dyżurnego jednostki (instytucji) wojskowej odpowiednio do podległości służbowej patrolu,
d) ustalić świadków przestępstwa lub wykroczenia,
e) zabezpieczyć miejsce zdarzenia, a w szczególności wszystkie ślady i dowody – zwłaszcza nagrania z systemów rejestracji wizyjnej, zorganizować ochronę mienia oraz zastosować się do zaleceń przybyłych przedstawicieli prokuratury, Żandarmerii Wojskowej lub Policji.